Lillehammer

Tidlegare i vår var eg, Hanna og Mariell på Lillehammer ein tur. Der møtte vi Mummitrollet på Strandtorget. Det var stas! Heldige Mummitrollet fekk ein kos også.

Heime hjå bror min og Gudveig. Kosar oss ute.

Kosa seg.

Snodige Vebjørn-guten.

Fotodag i senga:)

Tenkte eg skulle prøve å få nokre blinkskudd av Hanna. Vanskeleg er det med dei små-som aldri er rolege. Men artig hadde vi det i hvertfall!

Da livet fekk ei ny meining.

Hanna vart fødd 1.februar 2009, heile livet vart snudd på hovudet og vi forelska oss momentant.

 Eit lite skår i gleda var det at Hanna ikkje var heilt frisk. Vi måtte vere ei veke på nyføddintensiven i Ålesund.

Dette var ei utruleg tung tid, men gleda var stor da vi endeleg fekk kome heim.

Stolte storesøsken.

Vi fekk masse besøk- veldig kjekt!
Bestefedrene

Bestemor i Lom, Bestemor i Ørsta og Bonusbestemor på Gjemnes:

Oldemødrene på farkanten:

Tante Mona og onkel Ole:

Oddvar, Stian og Arild:

Etterkvart kom kvardagen over oss igjen, men han vart aldri heilt den same:

Pappa og Hanna kosa seg i sofaen:

Eit av dei aller første smila:

Må legge inn eit dikt av Bjerke, kanskje finaste diktet eg veit om. Det er litt omskrive.

To luker i Himlen

Det største mysterium er ikke mer

enn dét: at en ørliten kropp

er våknet til jorden. Den nyfødte ser.

To luker til i himlen går opp.



Selv fem-trinns-raketter og kjernefysikk

blir puslingers puslespill

når det nyfødte barn med et eneste blikk

beviser at kjærlighet er til.



Opprinneleg av André Bjerke

Den store barnedåpen

1. mai 2009 vart Hanna døypt i Ørsta kyrkje.

Heile familien

Hovudpersonen i dåskjolen som bestemor Lom har sydd.

Faddrane: Gudeveig, Ann Kristin, Odd Arne, Oddvar, Lise-Mari.

Besteforeldre:

Nytt innhald på bloggen.

Har lyst til å oppdatere bloggen med andre bilete frå livet vårt også, slik at det ikkje berre blir saum.

Først nokre frå vinteren 2010:

Så frå Hanna sin første bursdag:

Våren 2010:

17.mai 2010:

Stig Andre sin konfirmasjon:

Sommar

Her har det vore veldig stilt dei siste månadane. Eg har rett og slett hatt for mykje å gjere, noko som har ført til null tid framom symaskinene. Nå er det siste innspurt på jobb, siste arbeidsdag er 17.juni, etter denne datoen satsar eg på å få nokre timar for meg sjølv. Da skal eg prøve meg på litt søm igjen.

Ellers har det vore ein tøff vår på mange måtar, Hanna har vore mykje sjuk og det har vore mykje å gjere på arbeid. Men nå er det snart ferie!! Som lærar er eg sjølvsagt priviligert med meiningslaust lange ( og ufortjente) feriar.

God sommar!